غفلت از حقوق مالکیت فکری و بیتوجهی به پرورش اندیشه خلاق، پیامدهایی بسیار عمیقتر و ماندگارتر از آن دارد که غالباً تصور میشود. در حقیقت، زمانی که ساختارهای علمی و صنعتی از سرمایهگذاری هدفمند در پژوهش و توسعه سر باز میزنند و فرصت تجربهاندوزی را از پژوهشگران جوان دریغ میکنند.
نمونه بارز این مسئله، گسترش استفاده از نرمافزارهای قفلشکسته است؛ چرا که چنین رفتاری صرفاً یک صرفهجویی سطحی نیست، بلکه هزینههای پنهان و سنگینی را بر دوش کل جامعه میگذارد و موتور نوآوری و پیشرفت فناوری را از حرکت بازمیدارد.
